);

Ik geloof niet dat boksen iets voor mijn kinderen is

Ik geloof niet dat boksen iets voor mijn kinderen is

Whooahhhh! De Dochter wordt vol in haar gezicht gemept. Ik moet flink slikken, maar ik houd braaf mijn kaken op elkaar geklemd en zeg niks. Dit hoort er immers bij. Het doet me wel een beetje pijn om naar haar te kijken. Ik verzit om het niet aan te hoeven zien en blijf dan toch weer kijken naar mijn kind. 

Dan incasseert K1 (kind1) nog een klap en nóg een klap en nóg een klap. Ik staar er vol verbazing naar en voel me ontzettend opgefokt worden. Iets in me borrelt omhoog. De Tijgermoeder in me begint zich te roeren... Ai, altijd gevaarlijk als De Tijgermoeder wakker wordt, pas op... WHAT THE…. Hoe durf je mijn kind te meppen?!

Ik heb zin om keihard op het raam te bonken en de meester wakker te schudden. Kijk dan wat er gebeurt! De Dochter wordt bont en blauw geslagen! Boksles of niet, dit is veel te hard, zie je dat niet? De Meester hoort of ziet niks buiten de ring en gaat stug verder met 2 andere leerlingen van 3 turven hoog.

Wanneer het me allemaal te veel wordt, zeg ik luid en duidelijk dat dit er wel heel hard aan toe gaat en ik het niet ok vind. De moeder van de kleine klappengever zegt dat ze het ook wel hard aan toe vindt gaan. 'Oow, maar kijk, ze lacht, het valt wel mee', zegt ze opgelucht. Ik tuur door het vettige raam naar binnen en zie helemaal geen lachende dochter. Wel een die haar best doet niet in huilen uit te barsten. Ik denk dat mijn gezicht precies dezelfde uitdrukking heeft.

Wanneer de boksles is afgelopen, laat ik niks blijken van mijn emoties. 'Dat ging lekker hè?' zeg ik monter tegen de 2 koters die bezweet en dorstig uit de boksles komen.  'Het was ROT!' krijg ik te horen. 'Ik wil nóóóóóóóit meer naar boksles, ik vind het stom!' en K1 stampt weg naar de kleedkamer. De moeder van de klappengever voelt zich schuldig en roept K1 bij zich. Haar dochter moet sorry zeggen, maar dat weigert ze. Ik voel me ook schuldig worden... Het niveau tussen De Dochter en die van haar kind scheelt aanzienlijk. K1 had geen kans, maar moet de mepper daar nou sorry voor zeggen? Ze heeft eigenlijk toch heel goed haar best gedaan? Ik zeg maar tegen de kleine bokser dat ze heel hard kan slaan, maar dat K1 dat niet zo fijn vond. 

K1 en K2 zitten op boksles, zodat ze wat weerbaarder worden, maar het is op zijn zachts gezegd net niks.  Ze vinden boksen, even denken, hoe noemde K1 het ook alweer? Ow ja, ROT!

Sporten moet leuk zijn hoor ik mijn wijze innerlijke stem praten tegen moi en zeker niet met tegenzin gaan, dus ik besluit na een marteling dat wel 6 maanden heeft geduurd, dat we boksles lang genoeg hebben geprobeerd. Wanneer ik de volgende boksles zeg, dat het de laatste is, springen K1 en K2 een gat in de lucht van blijdschap. Ze zijn zó blij dat het een superles is en ik bijna spijt heb van mijn opzegging. Maar neenee, niet terugkrabbelen. 

We hebben voetbal, dansen, kleutergym, judo en nog een handjevol andere sporten geprobeerd. Het bevalt niet. Het enige wat ze leuk vonden, was kleutergym en daar zijn ze inmiddels te groot voor. Voor scouting en hockey staan ze op de wachtlijst om het ooit te kunnen proberen. Je schijnt voor scouting en hockey een wachtlijst van 1 miljoen jaar te hebben. Dat weet je pas als je op zoek gaat. 

Dus ben je zwanger en je leest dit? Meld je ongeborene alvast aan voor een proefles. Ow, zwemles geldt hetzelfde voor. Óók nu alvast voor aanmelden. Zwemles is het enige wat volgehouden wordt en dat alleen maar vanwege de grote worst. Áls je je zwemdiploma hebt, mag je zonder bandjes zwemmen. Dat is natuurlijk wel erg aantrekkelijk. 

Sporten is zo belangrijk voor je en hoe jonger je ermee begint, hoe groter de kans dat je het op latere leeftijd nog doet. Dus ja, graag, maar het lijkt wel alsof er geen enkele sport is wat mijn kinderen aanspreekt. Kleine K3 komt sowieso met zijn 4 jaar nog nergens aan bod. Voor alles moet je 5 jaar of ouder zijn. Maar wat doet die 4-jarige dan? Die moet toch ook kunnen sporten? Zucht. Dus mocht je nog een sport suggestie hebben wat mijn kroost kan uitproberen; laat vooral van je horen!

Als het maar geen boksen is!

 

» Lees ook: welke sport past bij mijn kind

 

Meer blogs van Melek:

Heerlijk zo'n tuin: lekker naar buiten!

Heerlijk zo'n tuin: lekker naar…

 Dat buiten spelen heerlijk is, dat weet elk kind. En nu sinds we met de grote C zitten, weten de grote mensen dat ook. Door Corona waarderen…

Na een verbouwing de kinderkamer inrichten

Na een verbouwing de kinderkamer…

Er is weer eens verbouwd in Huize D. 2 van de kinderkamers hebben nieuwe ramen gekregen. Pfff, wat een werk zeg. Maar wat een heerlijk vooruitzicht…

Eropuit naar het Scheepvaartmuseum in Amsterdam

Eropuit naar het Scheepvaartmuseum…

Oooo, dit is de állermooiste kelder die ik ooooooit heb gezien!’ roepen de kinderen in koor uit. We zijn nog geen 5 minuten in het Scheepvaartmuseum…

Hoe spreek je haar naam eigenlijk uit? Meylek dus! Melek heeft samen met Wouter 3 dotjes van eigenwijze kinderen. De oudste en enige dochter is van 2014, rap volgde meneer in 2015 en in 2017 kregen ze hun jongste boef. Naast Neerlandica en blogger voor o.a. De Tuinschuur, is Melek ook eigenaar van het huiskamerrestaurant De Groene Smulpaap. Ze kookt en eet graag lekkere dingen, recenseert, moestuiniert, betwetert, reist, bemoedert en speelt óók nog eens improvisatietoneel. Met haar scherpe blik observeert en schrijft ze verhalen over en met haar kroost. Ze is begonnen met naailessen, dus wie weet rolt er nog eens een broekje uit de oven in plaats van taart!  

 

Reacties 0

This thread has been closed from taking new comments.