Weg met die zwangerschapskilo's!

Weg met die zwangerschapskilo's!

Kun je nog van zwangerschapskilo’s spreken als je al lang en breed ontzwangerd bent en je baby inmiddels richting de pubertijd gaat? Daar heb ik zo mijn twijfels over. Volgens mij hebben overtollige kilo’s na een aantal jaren niets meer van doen met zwangerschapskilo’s.

Ik merk een lichtelijke verwondering bij mezelf op, wanneer ik ergens lees dat een ‘kersverse’ moeder haar zwangerschapskilo’s na drie jaar nu écht meer dan zat is. Kersvers? Nee dames en heren. Na drie jaar kun je niet meer van zwangerschapskilo’s spreken, dan heb je gewoon overgewicht. Al klinkt dat natuurlijk veel onaangenamer. Zwangerschapskilo’s klinkt toch net wat vriendelijker en prettiger. Zo voelt het niet als overgewicht en voelt het meer alsof de oorzaak buiten jezelf om ligt.

 

Zwangerschapskilo's door voor 2 te blijven eten?

Misschien zeul je die extra kilo’s wel met je mee omdat je na de zwangerschap voor twee bent blijven eten? Onbedoeld, dat wel. Want er komt nogal wat op je pad als nieuwbakken moeder. Het leven voordat je moeder was is met de geboorte van je spruit plotsklaps helemaal anders. Jij staat niet meer op nummer één in je leven, dat is vanaf dan je kind. Maar hoe gaat dat dan? Een ander op nummer één zetten? Onvoorwaardelijk?

 

Geen zwangerschapskilo's maar overtollige kilo's

Naarmate de jaren verstrijken, merk je dat het lastiger is dan je denkt om ook goed voor jezelf te zorgen. Hoe moest dat ook al weer? Is dat nog wel belangrijk? Je kind is nu toch alles voor je? Je mini wordt steeds wat groter en zelfstandiger en met dat groter worden, komt er ook steeds meer een klein beetje ruimte vrij voor jou. Dat doet wat met je. Ineens komt er weer wat aandacht voor je eigen behoeften en belangen. Je kijkt op een goede dag in de spiegel en vraagt je dan af wat er de afgelopen jaren in ’s hemelsnaam met je is gebeurd? Dan zie je pardoes dat je zwangerschapskilos’s plaats hebben gemaakt voor snoeiharde overtollige kilo’s.

Er is voor je gevoel nog maar een schim over van wie je ooit was. Om te beginnen moeten dan die (zwangerschaps)kilo’s eens stevig onderhanden worden genomen! Dat is de eerste aanzet tot de waarde van jezelf weer terug vinden. Echter zijn dat geen zwangerschapskilo’s. Iedere extra kilo die je met je meedraagt, laat je je harde werken als moeder zien. Iedere extra kilo representeert een moment dat je jezelf wegcijferde. Dat deed je niet met opzet, want je deed het vanuit toewijding. Het was een heel karwei om de juiste balans tussen moeder zijn en jij zijn te ontdekken. Dat is waar die zogenaamde zwangerschapskilo’s voor staan. Althans, dat was bij mij wel degelijk zo! Hoe langer jouw zwangerschapskilo’s jou al in de weg zitten, des te langer je jezelf al uit het oog bent verloren.

 

Die eerste plek zul je moeten delen                  

En nu is het tijd dat je die felbegeerde eerste plek waar je je kind onvoorwaardelijk op zette, gaat delen met jezelf. Want als jij niet goed voor jezelf zorgt, doet een ander het ook niet. Dus je bent het verplicht aan jezelf. Alleen dan kun jij die toegewijde moeder blijven, maar ook weer steeds meer jezelf.

Dus pak die zwangerschapskilo’s aan, onderken dat het (al-laaaang) niet meer om zwangerschapskilo’s gaat en vind jezelf weer terug! Met iedere kilo die je vaarwel zegt, zeg je weer hallo tegen jezelf. Ja, dat kun je zowel letterlijk als figuurlijk opvatten. Ach, en wie weet maken je die extra kilo’s je niet eens meer zoveel uit als je weer een beetje in balans bent met jezelf. Anyway, zorg ook goed voor jezelf, je bent het dubbel en dwars waard!

 

Meer blogs van Judith:

Thuis tijdens de Coronacrisis

Thuis tijdens de Coronacrisis

Sinds iedereen geacht wordt thuis te werken en horeca en scholen gesloten zijn wegens het bevreesde coronavirus, zijn we min- of meer aan…

Weg met die zwangerschapskilo's!

Weg met die zwangerschapskilo's!

Kun je nog van zwangerschapskilo’s spreken als je al lang en breed ontzwangerd bent en je baby inmiddels richting de pubertijd gaat? Daar…

Ben je boos? Pluk een roos!

Ben je boos? Pluk een roos!

Oh ja, daar is die blik weer. Die vreselijke blik van afgunst! Mijn middelste dochter heeft hier met enige regelmaat last van. Wat zeg ik,…

Ik ben Judith: mama van drie meiden: 2012, 2014 en 2016. Passies: Schrijven/ fotograferen. Liefhebber van: Humor, Sarcasme, Lekker eten, Gezelligheid, Alleen zijn, Samen zijn, Zon, George Michael en nog zoveel meer! Guilty pleasure: Redbull. Quote: ‘Loslaten is de moeilijkste vorm van liefde’. Ik schrijf: vaak met een knipoog, soms rauw en intens, bijna altijd met een vleugje humor .

Biografie in een notendop: Ik heb een roerige jeugd genoten en ben mijn moeder op 26 jarige leeftijd aan zelfdoding verloren. Ik kom haar nog regelmatig tegen nu ik zelf moeder ben. Zij en haar omstandigheden zijn regelmatig onderwerp van mijn schrijven. Maar ik haal mijn inspiratie ook veelvuldig uit mijn drie meiden en andere allerhande verwonderingen. 

Reacties 0

This thread has been closed from taking new comments.