Waarom hebben mijn kinderen altijd ruzie?

Waarom hebben mijn kinderen altijd ruzie?

Heb jij dat gevoel ook wel eens als moeder, dat je kinderen altijd ruzie hebben? Dat ze elkaar niks gunnen en dat ze zodra ze hun ogen 's morgens open doen beginnen met elkaar het leven zuur te maken? En hoe voel jij je daarbij als moeder? Heb je ook het idee dat het aan je opvoeding ligt? Dat je geen goede moeder bent omdat je je kinderen niet de baas kan en omdat ze altijd boos lijken te zijn op elkaar en op jou?

Troost je, je bent niet de enige moeder die dit gevoel heeft. En vooral je bent een super moeder. Want ruzie is heel gezond.

 

Wat zegt ruzie eigenlijk?

Als kinderen ruzie hebben betekent dit dat ze hun gevoelens uiten. En dat is heel goed en ook belangrijk dat ze dat doen. Je kunt wel zeggen tegen ze dat ze niet boos mogen zijn op hun broer of zus, maar dan gaan ze de gevoelens opkroppen en dat is nog minder verstandig, want  de bom barst een keer en dan is het veel heftiger en erger dan die paar keer ruzie per week.

Ook kan het zelfs zijn dat kinderen er lichamelijke of psychische klachten van krijgen als ze hun boosheid opkroppen. Dus laat ze vooral lekker ruzie maken.

 

Wat kan ik er als ouder aan doen dat het niet uit de hand loopt?

Natuurlijk is het niet de bedoeling dat je kinderen elkaar letterlijk in de haren vliegen en elkaar pijn doen. Hier kan je als ouder zeker op toezien. Ook met woorden kunnen ze elkaar pijn doen. Je mag je dus zeker met een ruzie bemoeien als je ziet of hoort dat het uit de hand loopt. Maar zolang ze elkaar nog “heel” laten, zou ik me er niet te veel mee bemoeien want dan maak je het alleen maar erger.

 

Een voorbeeld uit mijn praktijk

Een moeder vraagt hulp omdat haar jongens steeds ruzie maken.

Neem bijvoorbeeld Koen en Bas. Twee broertjes. Koen is 10 jaar en Bas is 7 jaar. Beide jongens houden van bewegen en zijn graag buiten. In de achtertuin hebben ze een trampoline staan en er liggen her en der ballen door de hele tuin heen. 'S morgens merkt de moeder van Koen en Bas het al. Het wordt weer zo'n dag. Zodra de jongens wakker zijn en beneden komen om te ontbijten, begint het gekibbel alweer. Koen laat weten dat hij na schooltijd gaat voetballen in de tuin. Nee zegt Bas dat kan niet want dat ga ik al doen.
Jullie kunnen toch samen voetballen in de tuin na schooltijd en trouwens daar hoeven jullie nu nog geen ruzie over te maken, want de dag moet nog beginnen, zegt hun moeder. Twee paar ogen kijken haar boos aan.

'S middags als beide jongens uit school zijn, lijkt het eerst goed te gaan. Ze gaan samen naar buiten en voetballen samen. Maar doordat de puntentelling volgens Bas niet eerlijk gaat wordt hij boos op Koen. En wil hij niet meer met hem voetballen. Zodra de moeder van de jongens hoort dat ze ruzie maken gaat ze er naartoe. Houden jullie nu eens op met elke dag ruzie maken. Speel gewoon lief met elkaar en zorg dat je elkaar niet boos maakt. Boos rent Koen naar boven en smijt zijn deur dicht.

 

Wat gaat hier mis?

De moeder van Koen en Bas wil het liefst dat haar kinderen elke dag lief en gezellig met elkaar spelen. Maar waarom wil ze dit? Want heb jij zelf als volwassen altijd zin om aardig tegen iedereen te doen. En maar gezellig te doen terwijl je je niet gezellig voelt? Jongens van 10 en 7 jaar kunnen prima zelf problemen oplossen. Laat de jongens maar even kibbelen met elkaar over de puntentelling. En als je hoort als moeder dat het niet lukt kan je ernaartoe lopen en zeggen: misschien kunnen jullie samen een oplossing bedenken om de puntentelling wel eerlijk te laten gaan.

Op dat moment laat je ze het zelf oplossen. Je hoort en ziet je kinderen maar je lost niet hun ruzie voor ze op. Want deze ruzie is niet voor niks. Koen vindt het vervelend dat zijn moeder zich steeds bemoeit met het spel van zijn broertje en hem. En hij vraagt zich af wat gewoon lief spelen is. En waarom hij niet af en toe boos mag zijn. Koen denkt dat als zijn moeder zich minder bemoeit met hun spel dat ze ook minder ruzie maken.

Koen en Bas willen dus graag gezien worden maar wel op de goede manier. Dus als ze zelf naar hun moeder komen met hun verhaal, dan vinden ze het fijn als mama meedenkt naar een oplossing. Maar ze vinden het niet fijn als mama een keer iets hoort dat ze het niet eens zijn met elkaar en gelijk al gaat bemoeien

Dit is besproken binnen het gezin en er is veel minder ruzie tussen de jongens. Omdat ze leren hun eigen problemen op te lossen en omdat ze gezien en gehoord worden door hun moeder wanneer ze dit graag willen.

(I.v.m. privacy zijn de namen veranderd.)

 

Wat ik ouders mee wil geven

Ik wil door dit voorbeeld laten zien dat je niet de enige ouder bent die snel bemoeit met de ruzies tussen je kinderen. Maar probeer het van een afstandje te bekijken en pas in te grijpen als het echt uit de hand loopt of als je kinderen zelf naar je toe komen en je om hulp vragen. Want dan is het moment dat ze je nodig hebben en dat ze gezien en gehoord willen worden door jou als moeder.

» Lees meer artikelen over opvoeding

 

Foto: Shutterstock

Avondeten: hoe hou je het gezellig aan tafel?

Avondeten: hoe hou je het gezellig…

Hoe vaak hoor ik het ouders niet zeggen. Elke avond weer dezelfde strijd aan tafel over het eten. Of aan tafel veel discussies en irritaties.…

Recensie: Eiland, het boek zonder letters + winactie

Recensie: Eiland, het boek zonder…

Vrijdag viel met een grote plof een pakketje door de deur. Mijn zoon rende ernaar toe en keek voor wie het was. Voor jou mama, zei hij. Ik…

Een kauwsieraad om beter te concentreren

Een kauwsieraad om beter te concentreren

Mama Petra en haar zoon Marc mochten een kauwsieraad uitproberen. Petra zou hier vervolgens haar bevindingen over opschrijven, maar Marc wilde…

Mijn naam is Petra en ik ben moeder van 2 lieve, stoere jongens (2006 en 2011). Ik heb jaren in de kinderopvang gewerkt en heb sinds 2015 mijn eigen kindercoachpraktijk: Kindercoachpraktijk de Puzzel. Hier begeleid ik kinderen en hun ouders bij hulpvragen zoals pesten, echtscheiding, en faalangst. Mijn oudste zoon heeft ADHD en mijn man heeft ADD. Daarom besloot ik vorig jaar een opleiding te doen voor adhd coach wat ik ook goed kan gebruiken in mijn praktijk.

Ik vind het leuk om te bloggen omdat ik op die manier ouders tips en advies kan geven en ze zo kan helpen hun kind weer in balans te krijgen. Mijn slogan voor de praktijk is Elke puzzel is het waard opgelost te worden. En daarom werk ik als kindercoach. Om samen met ouder en kind de puzzel op te lossen. 

Reacties 0

Voeg een nieuwe reactie toe: