De vertrutting ten top

De vertrutting ten top

Ik ben een dochter van een moeder die op de barricades stond voor gelijke rechten voor vrouwen. Een feministe, zoals je dat kunt zeggen. Een beweging waar wij als vrouw nu de vruchten van plukken, want voorheen was ons recht vooral het aanrecht. De dolle mina’s, die bh-loos en in tuinbroek (niet allemaal hoor wink) vochten voor onze vrijheid of in ieder geval keuzevrijheid. Want of je nou kiest om thuis te blijven of te gaan werken, je hebt tenminste een keuze.

Ik vind het dan ook zo jammer dat we weer lijken terug te glijden naar de jaren 50 en 60 toen van ons als vrouw en moeder werd verwacht dat je thuis bij de kindertjes bleef, dat het gewoon was dat je nauwelijks je school had afgemaakt, waar je keuze had uit de huishoudschool en de huishoudschool en waar je dus leerde hoe je moest strijken en koken. Algemene ontwikkeling en studeren? Waarom zou je, je was toch veroordeeld tot het huishouden. Je leven lang. Ik ben heel blij met vrouwen als mijn moeder die van zich lieten horen. 

Helaas moet ik steeds vaker merken dat haar geschreeuw en die van haar mede feministes maar even effect heeft gehad. De vertrutting in de samenleving lijkt weer terug te komen. Als je als vrouw je kinderen naar het kinderdagverblijf doet omdat je ook aan je eigen ontwikkeling wilt werken, een baan hebt, het leuk vindt om af en toe een volwassen gesprek te voeren met anderen behalve je echtgenoot en daardoor een blijere en betere mama bent en gewoon een gelukkiger mens, dan ben je in de ogen van sommige vrouwen een slechte moeder. En moet je werken omdat het inkomen van de man niet voldoende is om rond te komen, dan had je maar niet aan kinderen moeten beginnen. (echt dit waren reacties op mijn Facebookpagina)

Geef je flesvoeding in plaats van je borst dan valt de borstvoedingsmaffia over je heen. En geef je borstvoeding in het openbaar zonder tent om je heen, dan kun je van omstanders de wind van voren krijgen of minstens zeer afkeurende blikken. Hetzelfde geldt als je de “verkeerde” draagzak of draagdoek durft te gebruiken om je baby van A naar B te vervoeren, durft toe te geven dat je niet je eigen babyvoeding maakt en dus een potje opentrekt of je kinderen niet elke dag in bad doet. Hordes vrouwen die elkaar naar de strot vliegen om heel hard te roepen dat die ander echt een vreselijke moeder is omdat ze andere keuzes maakt dan dat zij doen.

Mijn broek zakt af!

Zijn we dan echt niks meer gewend? Kruipen we dan allemaal verder in ons hol en zien we de buitenwereld als slecht en onze gedachten en waarden als enige goede? Kijk eens wat meer om je heen en met een open blik graag. Zullen we elkaar eens wat minder oordelen en veroordelen? Doen we niet allemaal ons best als moeder en zijn onze kinderen niet het allerliefste wat we op deze aardkloot hebben? Daarin zijn we hopelijk allemaal gelijk.

Alleen we zijn ook allemaal verschillend. Gelukkig maar. Want hoe saai zou de wereld zijn als we allemaal hetzelfde waren.

Liefs,

Esmée

» Lees ook:

 

De afbeelding is van Shutterstock

Meer blogs van Esmée:

Hoe vind ik een geschikte middelbare school?

Hoe vind ik een geschikte middelbare…

Onze dochter zit in groep 7 en we hebben van de juffen te horen gekregen dat we ons maar eens moeten oriënteren op het voortgezet onderwijs…

Denk eens buiten de pixels. Ga buiten spelen!

Denk eens buiten de pixels. Ga…

Volgens onderzoek zal in 2050 de helft van de bevolking bijziend zijn. Momenteel is dat 30%. Dat wordt onder andere veroorzaakt door de tijd…

Agenda's en planners voor drukke ambitieuze mama's

Agenda's en planners voor drukke…

Geen drukke moeder kan zonder een goede agenda of planner. Ik al helemaal niet. Elk jaar neem ik een aantal agenda’s en planners onder mijn…

Sinds april 2008 ben ik moeder van de meest fantastische dochter die ik me kan wensen. Elke dag weer leer ik veel van haar en groei ik als mens.

De beslissing voor een kind nam ik vrij laat in mijn leven. Op mijn 38e verjaardag werd Marisa 8 weken te vroeg geboren. Zo spannend als het begon, zo fijn is het nu. Ik ben ook nog stief(loeder) van 2 mooie en inmiddels volwassen dochters Charlotte en Marloes. Samen met man, dochter en Pongo het konijn woon ik in Noord-Brabant.

Ik was in de “gelukkige” omstandigheid dat ik in 2013 werd ontslagen. Dat was best een heftige periode, maar daar is uiteindelijk een heel gelukkig mens uit voort gekomen. Ik werd zelfstandig ondernemer en startte een bedrijf in social media en online marketing Linea Recta. Hier help ik kleine zelfstandig ondernemers met hun online presentatie en zichtbaarheid. Website4Mama was een andere droom die ik realiseerde. 

Reacties 2

  1. Amen to this. Ik had het niet beter kunnen verwoorden!


  2. geweldig artikel...ik ben die moeder ...niet zo zeer op de barricade maar wel zeer uitgesproken ( en ik snap nog steeds niet waarom ik weer een bh moet dragen...)


Voeg een nieuwe reactie toe: