Ruimte voor jezelf nemen en grenzen stellen

Ruimte voor jezelf nemen en grenzen stellen

Iedereen heeft ruimte nodig, ruimte voor zichzelf om -als het goed is- het leven te leven waar je voor je kiest. En toch ervaren velen die ruimte niet. Ruimte kan worden opgeslokt door anderen, door verplichtingen, door zorgen en ook omdat we die ruimte vaak niet durven of willen nemen. Dan zit het leven je letterlijk op je huid. Hoe creëer je ruimte voor jezelf en hoe zorg je ervoor dat die niet telkens verkleind wordt?

 

Hoe creëer je meer ruimte voor jezelf?

Waarschijnlijk denk je dat je eerst moet gaan werken aan wat zich tussen jou en andere mensen, of taken en activiteiten, afspeelt. Maar dat is niet de beste volgorde. Je moet eerst je blik naar binnen richten. Hoe kijk je tegen jezelf aan? Welke boodschappen geef je jezelf? Weet je precies wat je echt graag zou willen? En kun je daarvoor openstaan? Pas wanneer je op die vragen heldere en duidelijke antwoorden hebt  -en die hebben we meestal niet- kun je naar het volgende stadium: hoe creëer ik dan in praktijk meer ruimte voor mezelf, hoe maak ik andere duidelijk wat ik graag wil en hoe zorg ik ervoor dat mijn ruimte niet steeds verkleind wordt?


Wat binnen in jezelf afspeelt is de kern. Daar moet je eerst kijken. Wat vind je jezelf waard, wat gun je jezelf, wat moet je van jezelf, hoe zet je jezelf klem? Als je jezelf niet veel ruimte gunt, dan straal je dat uit, en krijg je ook niet veel ruimte.

 

Waarom moet je eerst bij jezelf naar binnen kijken als je je persoonlijke ruimte wilt vergroten?

Uiteindelijk kun je je eigen ruimte pas helemaal gaan innemen, wanneer je jezelf dat toestaat. Er zijn allerlei situaties mogelijk, waarin andere mensen onze ruimte inperken, dat zal ik niet ontkennen, maar wanneer je zelf echt duidelijk voor ogen hebt wat je wilt, dan sta je een stuk sterker! Heel vaak staan we onszelf die ruimte niet toe. Zo kan het zijn dat je niet hebt geleerd om stil te staan bij wie je bent en wat je voelt. Of was je vader of moeder emotioneel sterk afhankelijk van je. En heb jij eigenlijk voor hun moeten zorgen in plaats van andersom. Je bestaansrecht lijkt dan bijna af te hangen van hoe goed jij voor een ander zorgt. Al je voelsprieten zijn dan gericht op hoe het met de ander gaat. Als dat zo is, weet je soms niet eens wat je zelf wilt. Daarachter komen, en jezelf toestaan, moet dan de eerste stap zijn.

 

In de praktijk moet je wel rekening houden met de eisen van werkgevers, vereisten van je baan of met wat er thuis allemaal moet gebeuren. Dat kun je toch ervaren als een inbreuk op je ruimte?

Natuurlijk, maar wat anderen van je willen, je taken, de omgeving, die ‘buitenkant’ om het maar even zo te noemen, wordt veel makkelijker en overzichtelijker als je eerst je binnenkant op orde hebt. Als je voor jezelf goede grenzen hanteert, heb je automatisch genoeg ruimte. Grenzen zijn heel belangrijk. Je moet je eigen grenzen leren kennen en accepteren. We gaan te vaak over die grenzen heen. We zijn bang voor afwijzing of kritiek. We stellen vaak hoge eisen aan ons zelf. Of we lopen rond met een veel te groot verantwoordelijkheidsgevoel.

 

Kun je leren om je ruimte te vergroten?

Zeker! Zo kun je leren om je ruimte te vergrotendoor uitstel te vragen, van mening te veranderen en door terug te komen op iets wat je eigenlijk al had toegezegd. Je kun je overvallen voelen door een plotselinge vraag of verzoek. Maar het is heel legitiem om te zeggen dat je er even over na zult denken, dat je het even gaat bekijken, of bezien of het in je agenda past. Het geeft je niet alleen uitstel, het bereid je er ook op voor dat ‘nee, toch maar niet’ ook een antwoord kan zijn. Hetzelfde geldt voor terugkomen op iets wat je al toegezegd had. Vaak kom je niet op het idee om dit te doen. Maar als je het jezelf toestaat kan het je ruimte enorm vergroten.

 

Tip!

Vergeet je lichaam niet! We leven teveel in ons hoofd. Ons hele lichaam vangt prikkels op en zendt signalen uit. En het is heel goed om daarnaar te luisteren. Bouw momenten van reflectie in, wat speelt er? Waar ben je mee bezig? Volg je eigen ontwikkelingen, en bekijk die positief. We spiegelen onszelf teveel aan anderen. Het is beter om jezelf te vergelijken met jezelf op een ander punt in de tijd. Neem meer tijd, ruimte en geniet, vier je overwinningen.

 

Dit blog is van Roos

Hoi ik ben Roos Mitchell. Ik woon samen met mijn partner Stefan in Helmond. Sinds 2010 werk ik als gastouder en run ik een eigen coachingspraktijk met als specialisatie scheidingscoach, gezinnen wel/niet samengeteld en persoonlijke ontwikkeling. Samen met Stefan heb ik  twee dochters: Elize (2008) en Sofie (2013). Daarnaast ben ik plusmama van Bjorn (2003). Verder lopen hier ook twee Berner Sennen honden rond en huppelt er een konijntje.

Als full time werkende moeder is het een gezellige drukke boel hier! Heb ik dan ook nog tijd voor hobby’s? Ja hoor! Ik ga er graag op uit met mijn gezin, dagjes weg, weekendjes weg en lekker op vakantie. Bloggen doe ik graag. Zelfontwikkeling vind ik ook erg belangrijk en ben dan ook nog steeds aan de studie.

Reacties 0

This thread has been closed from taking new comments.