Dagboek van een couveuse ouder

Dagboek van een couveuse ouder

Na 32 weken en 1 dag in mijn buik werd je geboren op 2 april om 15.11 uur. Niet omdat jij dat wilde, maar omdat mijn lichaam erg ziek werd. Ik kreeg HELLP-Syndroom en via een keizersnede hebben ze je op de wereld gezet. Je kreeg een apgar score van 9! Wat waren we blij en trots, maar de angst overheerste op dat moment nog.

De eerste dag kon je nog zelf ademen, maar de dag erna moest je toch geholpen worden daarmee. Je vond al die slangetjes in je neus, plakkertjes op je borst, infuus in je armpje en een saturatiemeter aan je voetje helemaal niet leuk.

De verpleegkundigen zijn erg lief voor je. Je bent hun favoriete en kleinste patiëntje. Je slaapt heel veel, maar flink huilen kun je ook. En je ligt met opgetrokken beentjes als een kikkertje. Op je buik liggen vind je lekker, maar het lekkerst lig je tegen mij of papa aan.

Zo begint het dagboek dat ik bijhield voor mijn prematuur geboren dochtertje, dat 6 weken lang in het ziekenhuis lag. Een rollercoaster periode voor mij en mijn man.

Premature bevalling keizersnede

Mijn NICU dagboek

2 april: het gaat als een roes voorbij. Zo zit je nog veilig in mijn buik en zo word je aan je beentjes uit mijn buik getrokken (je lag in stuit namelijk). Je werd gelijk meegenomen, maar ik was een beetje gerustgesteld toen je een kreetje liet horen en de kinderarts riep “We hebben een 9!” (Apgar score) Papa ging met jou mee naar de NICU (Neonatale Intensive Care Unit). Ik bleef achter. Ik werd, nadat ik stabiel werd bevonden, daarna met bed en al even bij je langsgereden. Uit de couveuse mocht je niet, maar dat was okay. Ik heb je door het gat in de couveuse even over je bolletje geaaid. Ik ben vandaag jarig en heb zojuist een heel mooi cadeau gekregen, maar ik ben heel bang dat ik het cadeau niet mag houden….

Baby in couveuse
Het allereerste moment met mijn dochter

3 april: ik mag af en toe naar jou kijken vanaf een monitor en ik heb een foto aan mijn bed hangen. Er is maar 1 monitor voor de hele kraamafdeling, dus helaas kan ik je maar heel soms zien. Dat is moeilijk. Je hebt het vannacht niet zo goed gedaan. Je krijgt nu zuurstofondersteuning. Vreselijk zo’n lelijk ding op je lieve snoetje en je vindt het maar niks.

4 april: ik moet uit bed, wat een helse pijn doet dat. Uit bed en kolven zodat jij groter gaat groeien van mijn melk. Borstvoeding is heel belangrijk voor prematuren is mij verteld.

5 april: ik mag eindelijk naar je toe en mag jou eindelijk vasthouden. Wat heb ik hiernaar gesnakt en wat is het moeilijk om je toch weer in je kunststof “kistje” te leggen en te moeten achterlaten. Maar ik ben nog erg zwak en moet flink rusten. De borstvoeding komt nu wel beter op gang nu ik je gezien en vastgehouden heb.

premature baby voor het eerst vasthouden
Ik mag je voor het eerst vasthouden. Wat ben je klein!

6 april: ik kan alleen maar huilen. Kraamtranen noemen ze dat… ja ammehoela… ik heb veel te vroeg een kindje gekregen dat vecht voor haar leven. En ik ben bang. Je bent afgevallen van 1870 naar 1630 gram. 

7 april: je gaat het wel redden zeggen ze. Je bent een meid en meiden zijn sterk en vooral jij bent een pittig ding. Dat klopt hoor, want je laat jezelf wel horen. Ik ben wat meer gerustgesteld… geloof ik… Je armpje werd dik. Het infuus zat niet meer goed en ze moesten het opnieuw zetten. Papa en ik zaten bij je couveuse terwijl de dokter en verpleegkundigen in het kamertje ernaast probeerden een infuus te steken in een piepklein adertje. Je ging vreselijk tekeer, want ze deden je zo'n zeer. Ik zat in de kamer ernaast bijna net zo hard te huilen. Na 15 minuten hoorden we Yes, hij zit en de dokter kwam bezweet met jou het kamertje uitlopen. Toen heb ik je eerst even dicht tegen me aangehouden. Ik voelde een siddering door je kleine lijfje gaan, terwijl je met je oor op mijn hart lag.

8 april: ik kolf me suf, maar om nou te zeggen dat het echt lekker loopt…nee

10 april: voeding van 24 x 10 ml naar 12x20 ml. 

11 april: voeding van 12x20 ml naar 12x25 ml. Je CPap is eraf, je ademt nu helemaal zelf. Goed hoor! Er is vandaag bloed geprikt (hielprik). Hielprik wees uit dat je een stofwisselingsziekte hebt. Gaan ze nader onderzoeken. Ze zijn vandaag wel gestart met toevoeging van Biotine (vitamine H). We maken ons erg zorgen. Geen idee wat het precies inhoudt: Biotinidase Deficientie.

12 april: mama mag/moet naar huis en ik moet jou achterlaten. Wat heb ik het hier moeilijk mee! Ik ben een wrak. Heb mezelf gewogen. Zit onder mijn gewicht voordat ik zwanger werd (62 kilo) en heb bloedarmoede. Ben moe en verdrietig.

13 april: helemaal zelf verzorgd (bad, luier, etc.) met een beetje hulp van papa. Ook begin gemaakt met borstvoeding. Je mag nog niet bij me drinken vanwege je sonde, maar we hebben gekeken of je begrijpt dat je aan die tepel moet zuigen. Alsof je nooit anders gedaan hebt!! Het was een geweldig moment. Ik kan er weer tegenaan. Je bent weer bijna terug op je geboortegewicht. Nu 1830 gram.

14 april: gewicht 1960 gram! Grote stap voorwaarts.

15 april: gewicht 1900 gram. Iets te hard gejuicht. Toch gaat het heel goed. Vandaag weer in bad geweest én aan mijn borst gezogen. We waren er allebei moe van. Gaat uitstekend! Bij 2 kilo mag je van de couveuse naar een warmtebedje is ons verteld. Ze verwachten dat dit binnen 2 dagen het geval zal zijn.

16 april: je krijgt sinds vandaag toch weer 21% extra zuurstof in je couveuse, want die ondersteuning bleek je toch nog nodig te hebben. Je hebt wat moeite met het verwerken van je eten/melk.

17 april: je weegt vandaag 2010 gram! Er hing een vlag aan je couveuse, wat erg leuk was. Papa en mama gaan uit eten om het te vieren. Vandaag is de zuurstof nog een procentje omhoog gegaan naar 24%. Je houdt last van schommelingen. Als je lekker bij ons ligt met buidelen, gaat het goed.

18 april: 2030 gram schoon aan de haak. Zuurstof weer terug naar 21% en je bent naar 8 voedingen van 40 ml gegaan. Omslag is wel heel snel. Volgens ons té snel.

19 april: je navelstompje is er vanochtend afgevallen! Zuurstof is inderdaad weer terug naar 23% en ze laten je eten nu in 1,5 uur inlopen i.p.v. 1 uur. Ik heb je gewassen en je weegt nu 2.070 gram.

20 april: 2095 gram!

21 april: 2150 gram! Je mag vandaag van de couveuse naar een warmtebedje. Wel weer een neusbrilletje op met zuurstof ter ondersteuning. En voor het eerst een rompertje aan. Mama heeft ruzie gemaakt met de verpleegkundige. Ik werd gek van d’r. Had er later wel een beetje spijt van, maar het is ook zo’n heftige tijd en dan begint zo’n mens te zeuren…

22 april: je had het vannacht niet zo goed gedaan, vandaar dat de zuurstof verhoogd was naar 30%. Vanochtend de dokter gesproken. Er zijn longfoto’s gemaakt en er is bloed geprikt. Zuurstofgehalte in je bloed is wat laag. Morgen opnieuw bloedprikken. Je was de hele dag compleet uitgeteld.

23 april: 2180 gram. Je hebt het vannacht erg goed gedaan. Je mag daarom van een warmtebedje naar een wiegje en je voeding krijg je binnen een uur i.p.v. anderhalf uur. Vanavond heb je ook aan mijn borst gezogen. Je ziet er schattig uit in je drakenpakje.

Prematuur baby en borstvoeding

24 april: al weer 2230 gram, maar je hebt vandaag je bed ondergepoept, dus je zult morgen wel afgevallen zijn haha. wink

25 april: 2260 gram, dus niet afgevallen. Zowel vanochtend (25 ml) als vanavond (20 ml) gedronken aan mijn borst. Heel goed! Zo trots op jou (en op mezelf)

26 april: je was erg moe vanochtend. Te moe om aan de borst te gaan. Vanavond is het wel gelukt (35 ml). Je voeding is naar 8 x 45 ml verhoogd.

27 april: lekker in bad geweest en beetje aan de borst (5 ml) gedronken vanochtend. Je weegt 2300 gram precies! Je hebt An onze favoriete verpleegkundige helemaal ondergepoept. Knappe meid!

28 april: 2350 gram. Vandaag was ik aan de beurt met het verschonen van je luier. De spetters zaten op mijn armen en op mijn shirt. Lekkere poepdoos! Volgens de dokter heb je een ruisje in je hart. Ze houden het in de gaten. Houdt het dan ook nooit op! Weer ff een potje janken.

29 april: je hebt inderdaad een verlaagde biotine, maar dat blijkt bij prematuren wel vaker voor te komen. Over een tijdje wordt er nogmaals bloedgeprikt. 2395 gram, je groeit goed!

30 april: de Koningin is jarig en jij bent 4 weken oud. Je weegt 2450 gram. Je groeit als kool.

1 mei: 2495  gram. Vanochtend 10 ml en vanavond 5 ml aan de borst gedronken. Je zuurstofflow gaat er ’s ochtends en ’s avonds een uurtje af, maar ondertussen eigenlijk veel langer dan dat als we met je buidelen. Voeding is naar 8 x 50 ml gegaan. Ik mis je zo! Je kamer is nu eindelijk klaar. Die was nog niet klaar toen je geboren werd, maar het staat echt te wachten op haar kleine bewoonster.

2 mei: 2470 gram. Je doet het fantastisch zonder zuurstof. Ik zou je in een tasje willen stoppen en stiekem mee willen nemen naar huis. Bij het verschonen vanavond wel 1 meter ver gepoept! Het zat tegen de muur. En 15 ml bij me gedronken.

3 mei: 2540 gram en vanochtend 10 ml gedronken. Je was goed wakker en je keek ons recht aan. Je mag vandaag 4 x 3 uur van de zuurstof af.

Prematuur baby wordt wakker
Je kijkt me recht aan met die mooie ogen van je

4 mei: 2545 gram en je flow met zuurstof mag eraf! Weer een mijlpaal! En ’s middags naar een andere kamer én voeding in 45 minuten i.p.v. 60. ’s Avonds 30 ml bij me gedronken. Je was heel wakker.

5 mei: 2600 gram. Vanochtend 15 ml en ’s avonds 35 ml gedronken. Je laat steeds meer van je horen als je het er niet mee eens bent of als iets je dwars zit.

6 mei: met volle borsten naar het ziekenhuis maar mevrouw heeft amper haar ogen geopend. ’s Avonds 25 ml gedronken.

7 mei: 2615 gram. ’s Ochtends 25 ml en ’s avonds maar liefst 50 ml gedronken aan de borst!

8 mei: 2625 gram. Van de monitor af! En voor het eerst uit een flesje gedronken. Je begint echt langere tijd wakker te worden. Dat is ook extra moeilijk, want dan moeten we je ’s avonds laat achterlaten in het ziekenhuis terwijl je wakker bent en ligt te huilen. Mijn moederhart huilt mee.

9 mei: 2650 gram. Je krijgt vanaf vandaag elke voeding aangeboden via de fles. De rest per sonde. Ze hebben gezegd dat je waarschijnlijk met fles eerder naar huis kan dan wanneer we dat vanwege de borstvoeding op een andere manier zouden doen. Dan maar fles, want ik trek het niet meer. Voeding naar 8 x 55 ml. Helaas krijg ik dat niet gekolfd, dus je krijgt nu ook kunstvoeding. Dat vind ik toch wel jammer.

10 mei: 2700 gram.

11 mei: Moederdag! 2720 gram. Heb een voetafdrukje voor Moederdag gekregen van jou. Ik heb zitten janken. Papa ook. Mijn eerste Moederdagcadeau en zó mooi! Vanochtend 30 ml bij mij gedronken en ook de flesjes drink je bijna helemaal leeg. An zei dat het licht was aangegaan bij je.

Couveuse Moederdag cadeau
Mijn eerste Moederdagcadeau van mijn dappere dochter

12 mei: gesprek gehad met de dokter. Je mag woensdag of donderdag naar huis. Ik ga voor de woensdag uiteraard. 2725 gram

13 mei: 2710 gram. De dokter zegt dat we zelf mogen kiezen. Dat wordt dan dus woensdag! Jippie! Nog 1 nachtje slapen en dan mogen we je eindelijk meenemen! We hebben afscheid genomen van An.

14 mei: Eindelijk is het zover… je mag naar huis. Precies 6 weken na je geboorte. Nu gaat het pas ECHT beginnen. Je kamertje krijgt haar kleine bewoonster. En je papa en mama mogen eindelijk voor je zorgen. Welkom klein wonder van ons!

 

Nawoord: wat ben ik blij dat ik het destijds opgeschreven heb. Ik had het anders nooit voor jullie kunnen reproduceren. Als ik het teruglees, dan realiseer ik me weer dat die 6 weken slopend waren. Je leeft van dag naar dag, van gewicht naar gewicht, van 1 stapje vooruit en 2 achteruit van diepe dalen naar hoogtepunten. Ik heb geen vijanden, maar als ik ze had, zou ik het ze niet toewensen. Wat een gekkenhuis. Het is heel persoonlijk en bij het typen van mijn geschreven woorden, kwamen weer de tranen. Ondanks dat het al 8,5 jaar geleden is, blijft het emotioneel. Jullie reactie wordt enorm op prijs gesteld en delen natuurlijk ook!

Liefs,

Esmée

Meer lezen?

 

De hal - het ondergeschoven kindje van ons huis

De hal - het ondergeschoven kindje…

Er zijn een paar ruimtes in ons huis waar ik wel eens de bezem doorheen wil halen. Een daarvan is de hal. De bedoeling was ooit goed, maar…

Juni: grote hoogtes en diepe dalen

Juni: grote hoogtes en diepe dalen

Niet dat mijn leven elke dag vol met belangwekkende gebeurtenissen is hoor. Maar de maand juni was er eentje met hoogtepunten en dieptepunten.…

Mijn 7 kom-tot-mezelf-momenten

Mijn 7 kom-tot-mezelf-momenten

Als ik een week hard gewerkt heb of ik heb wat moeizame momenten gehad die dag, dan móet ik even tijd voor mezelf nemen. Ik zet dan Esmée…

Sinds april 2008 ben ik moeder van de meest fantastische dochter die ik me kan wensen. Elke dag weer leer ik veel van haar en groei ik als mens.

De beslissing voor een kind nam ik vrij laat in mijn leven. Op mijn 38e verjaardag werd Marisa 8 weken te vroeg geboren. Zo spannend als het begon, zo fijn is het nu. Ik ben ook nog stief(loeder) van 2 mooie en inmiddels volwassen dochters Charlotte en Marloes. Samen met man, dochter en Pongo het konijn woon ik in Noord-Brabant.

Ik was in de “gelukkige” omstandigheid dat ik in 2013 werd ontslagen. Dat was best een heftige periode, maar daar is uiteindelijk een heel gelukkig mens uit voort gekomen. Ik werd zelfstandig ondernemer en startte een bedrijf in social media en online marketing Linea Recta. Hier help ik kleine zelfstandig ondernemers met hun online presentatie en zichtbaarheid. Website4Mama was een andere droom die ik realiseerde. 

Reacties 17

  1. Karen

    nov 16, 2016 at 10:21

    Mooi Esmée, indringend en intiem om te lezen, maar absoluut een goede eye opener voor mensen die zich niet kunnen voorstellen hoe het is om een prematuur kindje te krijgen. De zorgen, de onzekerheid. Fijn dat jullie prematuurtje is uitgegroeid tot een prachtige gezonde dochter!



    1. Esmée

      nov 16, 2016 at 10:50

      Dank je wel voor je reactie Karen. Ik realiseerde me weer hoe zwaar het toen was toen ik besloot het dagboek weer eens te openen en het voor Wereld Prematuren Dag op 17 november online te zetten. Hoe je van dag tot dag leeft en hoe belangrijk die grammen zijn die ze elke dag groeide. Elke gram was weer een stapje dichterbij het moment dat we haar naar huis mochten meenemen.



  2. Ik kan me voorstellen dat het fijn is dat je het destijds hebt opgeschreven inderdaad. Je vergeet anders toch weer veel dingen.



  3. Sharon

    nov 17, 2016 at 09:24

    Ik heb met je mee gehuild tijdens het lezen. Mijn eerste kindje kwam met 31 weken ineens op de wereld. Geen idee waarom maar hij wilde er erg graag uit. Ontzettend herkenbaar hoe en wat je schrijft. Voor mij nu 6,5 jaar geleden maar ook ik ben zo blij dat ik alles heb bijgehouden. De dagen van angst en voorzichtige hoop vliegen voorbij en achteraf besef je pas wat er nou allemaal is gebeurd.
    Elke 17 november sta ik er weer even wat meer bij stil hoeveel geluk we hebben gehad dat onze grote kleine kanjer bij ons mocht blijven.
    ?



    1. Esmée

      nov 17, 2016 at 10:08

      Ach, Sharon wat lief om dat te zeggen. Aan de ene kant wil ik je natuurlijk niet aan het huilen maken, maar het geeft wel aan dat het niet alleen mezelf maar ook anderen raakt en dat wil je als je zoiets online zet. En inderdaad. Vandaag is een dag om stil te staan bij wat we hebben meegemaakt, maar zeker ook om dankbaar te zijn dat onze kinderen het gehaald hebben, want van de 10 vroeggeboren baby's per dag halen 3 het niet. En dat mogen we niet vergeten. Dank voor je reactie.



  4. Rory

    nov 17, 2016 at 12:08

    Dit komt heel erg binnen. Wat puur en 'zoals het is' beschreven. Het raakt mij. Ik heb zelf geen te vroeg geboren kindje, maar kan mij nog heel goed alle zorgen herinneren die ik destijds had. Omdat het met ons dochtertje ook even niet goed ging tijdens de bevalling. Laat staan hoe het moet zijn als je kleine hummel te vroeg geboren wordt en de eerste tijd zo kwetsbaar blijkt te zijn. Heftig.



  5. Wat een openhartig, emotioneel en intiem dagboek! Heel mooi en waardevol om te delen. Jullie zijn een prachtig een sterk team, dat lees je in alles! Geniet van je mooie gezin!



  6. Prachtig dit. Het omschrijft zo 'mooi' de heftige periode die je door bent gegaan. Je vertelde mij prive al dat je flink hebt zitten janken, maar ik jank nu even flink met je mee. Wat heb je dit mooi neergezet Esmee, respect en een dikke vrituele knuffel



  7. Sibel

    nov 18, 2016 at 01:08

    Zo herkenbaar dit! 3 jaar geleden ben ik ook bevallen van een tweeling met 32 weken vanwege pre- eclampsie helaas heeft mijn dochter het niet overleefd en men zoontje gelukkig wel hij was dus prematuur en dysmatuur ( laag geboorte gewicht) 1290 gram 38 cm. Alles wat je beschrijft qua gevoel borstvoeding enz was echt een rollercoaster en moest alles ook van me afschrijven, en wat ben ik blij dat ik dat heb gedaan. gelukkig mocht onze zoon na 5 weken met ons mee naar huis.



  8. judith

    nov 18, 2016 at 07:15

    Poeh. Heftig man. Xxx



  9. Wat een heftig verhaal toch! Je voelt de emotie gewoon tussen de ml en grammen door. Kan me goed voorstellen dat je zelf weer emotioneel wordt als je dat terugleest.



  10. Astrid

    nov 18, 2016 at 05:00

    Wat mooi om dit te lezen. Ik vind het heel dapper dat je dit hebt opgeschreven en nu online gezet. Hopelijk heeft het je wat geholpen in je verwering. Ik ben zelf preamtuur en merk wel wat voor impact da top ouders kan hebben (naast de beperkingen waar ik mee leef).



  11. Peggy

    feb 12, 2017 at 09:52

    Heel herkenbaar! En als ik het zo lees dat je uit Noord-Brabant komt dan denk ik dat je in Veldhoven bent bevallen en zuster ann werkt er nog steeds ;). Of het is puur toeval! Zal ons dagboek ook weer eens gaan doorlezen... als ik durf



    1. Esmée

      feb 12, 2017 at 10:04

      Hoi Peggy, dank voor je reactie. Nee, ik ben niet in Veldhoven bevallen, maar in Roosendaal. Onze Ann is een Belgische. Het doorlezen van je dagboek brengt weer veel emoties met zich mee. Maar het heelt ook. En super dat je ook een dagboek bijgehouden hebt.



      1. Peggy

        feb 14, 2017 at 07:53

        Hey heel toevallig was deze ann ook een Belgische. Misschien verhuist van ziekenhuis ;)



  12. Wilma

    nov 17, 2017 at 02:03

    Dikke tranen hier, zowel van verdriet als blijdschap, bij het lezen van je dagboek. Het wordt maar weer eens pijnlijk duidelijk hoe gelukkig ik me mag prijzen met een zwangerschap die goed verlopen is en een tweede zwangerschap nu die tot dusver ook goed verloopt. Heerlijk om te weten dat je dochter er zo goed uitgekomen is!



  13. Nienke

    nov 17, 2018 at 10:10

    Ik ben zelf met 31wk geboren en ben nu zelf neonatologie verpleegkundige, het mooiste beroep van allemaal!
    Ik heb bewondering voor al die dappere ouders die vechten voor hun kindje, zelfs als ze zichzelf nog helemaal niet goed voelen!
    Gelukkig hebben wij suites en hoeven ouders niet meer naar huis, dat lijkt me echt het allerzwaarste.



This thread has been closed from taking new comments.