);

Eten wat de pot schaf

Eten wat de pot schaf

Het aspergeseizoen is bijna voorbij. Jammer! Tenminste, dat vind ik en dat vindt mijn man misschien nog wel veel meer. Mijn 7 jarige dochter however staat dan waarschijnlijk te juichen. Pas kreeg ik al de vraag: “mam waarom eten we dit elke dag?” (voor kinderen lijkt het dan net alsof je alleen nog maar asperges eet)

Zo lang het seizoen duurt, eten wij één keer per week asperges. Gewoon lekker gekookt, met een sausje, een aardappeltje, ham en gekookt eitje. Voor M, mijn dochter, prak ik de hele handel door elkaar met slechts 1 asperge. Eigenlijk is het al niet meer te herkennen als zodanig.

 

Eten wat de pot schaft

De eerste keer dat we asperges aten, en dat ik vond dat ze gewoon met de pot mee moest eten, ging er 1 hapje in. Het werd nog net niet uitgespuugd, maar het scheelde niet veel. We zijn nu zo’n 3 jaar verder en dat prakje wordt nu wel gegeten. Een beetje tegen heug en meug, maar het gaat erin. Eerlijkheid gebiedt mij te vertellen, dat ik het o zo felbegeerde toetje wel eens in de strijd gooi. Niet opeten = geen toetje.

Of het pedagogisch verantwoord is, weet ik niet, maar ik weiger een boterham te smeren of iets anders klaar te maken. Ze moet van mij altijd in ieder geval 1 hapje eten van een gerecht dat ze nog niet eerder geproefd heeft. Niet lekker? Prima! Ze hoeft het van mij niet op te eten. Maar iets anders krijgt ze niet.

TENZIJ het een mislukt experiment is en het werkelijk niet te eten is. Dan bied ik mijn openlijke excuses aan en bak ik alsnog een ei. Ook lekker af en toe wink

Wat doe jij? Zwicht jij? Geef je dan maar een banaan of appel? Of kook jij sowieso voor iedereen wat anders? Tell me!

» Kijk hier voor blogs met lekkere recepten

 

Meer blogs van Esmée:

Een beetje (kerst)liefde door de brievenbus

Een beetje (kerst)liefde door de…

Hou je ook zo van het krijgen van post? Ik wel! Nu de kans groot is dat kerst wederom een feest wordt dat thuis met het gezin gevierd wordt…

Dingen die je als ZZP'er moet regelen

Dingen die je als ZZP'er moet regelen

Hoewel ik nog elke dag dankbaar ben dat ik als zelfstandig ondernemer mijn geld verdien en dat dit voor mij betekent dat ik thuis ben als…

Altijd een strak gazon: mijn ideaal

Altijd een strak gazon: mijn ideaal

Wij hebben een redelijk grote tuin. De helft van de tuin bestaat uit bestrating en grind met hierin plantvakken en de andere helft uit iets…

Sinds april 2008 ben ik moeder van de meest fantastische dochter die ik me kan wensen. Elke dag weer leer ik veel van haar en groei ik als mens.

De beslissing voor een kind nam ik vrij laat in mijn leven. Op mijn 38e verjaardag werd Marisa 8 weken te vroeg geboren. Zo spannend als het begon, zo fijn is het nu. Ik ben ook nog stief(loeder) van 2 mooie en inmiddels volwassen dochters Charlotte en Marloes. Samen met man, dochter, hond Charlie en Pongo het konijn woon ik in Noord-Brabant.

Ik was in de “gelukkige” omstandigheid dat ik in 2013 werd ontslagen. Dat was best een heftige periode, maar daar is uiteindelijk een heel gelukkig mens uit voort gekomen. Ik werd zelfstandig ondernemer en startte dit blog  Website4Mama en daarna volgde Ongeveertig.nl, een online magazine voor vrouwen van 40-plus. In 2017 richtte ik Blogger by Nature op waarmee ik trainingsevents organiseer voor bloggers en online ondernemers en online producten ontwikkel.

Reacties 1

  1. Vlijtig Liesje

    jun 16, 2015 at 11:35

    Ze moeten bij mij ook altijd in ieder geval een hapje proeven. Gewoon omdat ze dan leren om meer gerechten te lusten. Anders is dat later hartstikke lastig voor ze.



This thread has been closed from taking new comments.