);

Een prematuur mama vertelt: Linda

Een prematuur mama vertelt: Linda

Ik ben Linda Katuin, 29 jaar en woon in een dorp in de buurt van Emmen. Ik woon samen met mijn vriend Emiel en we zijn trotse ouders van onze zoon Tygo van 2 jaar, die prematuur geboren werd bij 26 (+5) weken.

 

Over mijn zwangerschap

Ik had een heerlijke zwangerschap. Helemaal nergens last van gehad en deed gewoon de dingen die ik altijd deed. Ik was uitgerekend op 26 februari 2014.

De dag voordat het allemaal begon hadden we nog samen de meubeltjes van de babykamer in elkaar gezet. De volgende ochtend nog een lesje spinning gedaan en daarna de boodschappen gehaald voor het weekend.

 

De bevalling

Het is 22 november 2013. Die avond had ik slaapdienst. Ik werk in de gehandicaptenzorg. Ik begon mijn dienst om 15.30 en zou de volgende ochtend om 11.30 uur vrij zijn. Ik kreeg opeens een rare buikpijn. Ik dacht, ik heb teveel gedaan de afgelopen dagen, maar na een tijdje toch de verloskundige gebeld voor overleg. Die beaamde mijn vermoeden. Teveel gedaan.

Later ben ik toch naar huis gegaan omdat ik mij niet goed voelde. Eenmaal thuis besefte ik mij dat de pijn steeds weer terug kwam en ben ik de tijd gaan opnemen. Er zat steeds precies 4 minuten tussen. Toen wist ik dat het niet goed was. Gelijk de verloskundige gebeld en die heeft mij direct doorgestuurd naar het ziekenhuis in Emmen. Daar kwam de boodschap, de bevalling was begonnen, ik had al 3 cm ontsluiting. Gelijk aan de medicatie en met spoed in de ambulance naar het UMCG.

Bij aankomst in het ziekenhuis was het heel fijn dat de gynaecoloog direct zei, dat het absoluut niet mijn schuld was en dat ik niets anders had kunnen doen om het te voorkomen. Het eerste wat je denkt is toch: het is mijn schuld, ik had niet zoveel moeten doen, was ik maar niet naar de sportschool gegaan enz. enz. In het UMCG aangekomen, een half uur later, had ik al 6 cm ontsluiting. Maar gelukkig werkten de weeënremmers na een paar uur. Er is veel onderzoek gedaan naar de oorzaak van de vroeggeboorte, maar dit is niet gevonden. Domme pech dus.

Op zondagavond was de longrijping ingewerkt en zijn de volgende ochtend de weeënremmers gestopt. Toen zijn ’s avonds de weeën weer begonnen. Erg balen, want we hadden na een dag geen weeën een beetje de hoop dat ze weg zouden blijven. De eerste weeën begonnen om ong. 19.00 uur.

Na een hele vlotte bevalling, is Tygo geboren om 23.20 uur.  Het ging de verpleegkundigen te snel, want de kinderartsen waren nog niet gebeld, dus Tygo mocht eerst nog even op mijn buik, waar hij ook begon te huilen. Heerlijk gevoel! De kinderartsen waren er snel, dus toen werd Tygo meegenomen voor onderzoek en behandeling. Iets later kwam hij nog even aangereden. In de grote couveuse, helemaal in de folie gewikkeld.

Op dat moment voelde ik niks. Ik denk dat het voor mij allemaal te snel ging. Ik kon niet huilen, was niet blij, ik zat daar maar. Emiel ging met Tygo mee naar de Neo, waar ik later ook naartoe werd gereden. Daar had ik nog steeds hetzelfde gevoel. Besefte het allemaal nog niet.

 

Prematuur babyNa de bevalling

Tygo had een hele goede start. Hij is geboren op 25 november 2013 met een gewicht van 1050 gram en een lengte van 37 cm. De volgende ochtend met kolven begonnen, want borstvoeding was heel belangrijk werd gezegd. In het begin was dit vreselijk frustrerend. Een paar druppeltjes had ik, terwijl ik andere moeders met potjes vol zag aankomen. Dat ging bij mij nooit gebeuren dacht ik. Maar na een paar dagen kwam het goed op gang en werd het steeds meer. Ik was er erg mee bezig. Elke millimeter schreef ik op met het tijdstip erbij. Ik sloeg geen enkele keer over. En als ik ’s nachts toch een keer niet was wakker geworden van de wekker, voelde ik me schuldig.

 

De tijd in het ziekenhuis

Tygo heeft bijna 1,5 maand in het UMCG gelegen. De eerste week ging het goed maar toen begonnen de tegenslagen. Te beginnen bij 2 hersenbloedinkjes, daarna vermoeden van hersenvliesontsteking, waar hij voor is behandeld, lang aan de beademing gelegen doordat de ductus niet sloot. Hier is hij 19 december aan geopereerd. Superspannend! Maar we waren heel blij, want vanaf dat moment ging het beter, was hij snel van de beademing af en kon worden overgestapt naar de Cpap en daarna naar de flow.

9 januari is Tygo verhuisd naar Emmen. Heerlijk, een kwartiertje rijden i.p.v. een uur. Maar de reis was voor Tygo erg zwaar. Het is nog een tijd iets slechter gegaan, met heel erg dips. Hij kwam af en toe echt niet bij en moest hij flink worden geholpen om weer te gaan ademen. Maar toen hij eenmaal was bijgekomen en de flow er ook af kon, was het nog een kwestie van leren drinken. Eerst uit een flesje, want voor de borst had hij nog niet genoeg kracht. Dit ging stukje bij beetje steeds beter. De borst ook nog een tijdje geprobeerd. Maar dit was vooral voor mij zo frustrerend als het weer niet was gelukt, dat ik op een gegeven moment heb besloten ermee te stoppen. Ik vond het beter om te kolven en dat via een flesje te geven.

 

Eindelijk naar huis

7 maart was het zover, Tygo mocht naar huis! Wat een heerlijk gevoel, maar ook spannend. Tygo is met sondevoeding thuis gekomen, maar na een week lukte het al prima zonder sonde en dronk hij alles zelf. We hebben nog een aantal dagen couveusenazorg gehad en dat was erg fijn. We wisten al veel, maar zij kon ons de laatste dingen thuis leren.

Ik heb na thuiskomst besloten te stoppen met kolven. Ik vond dat teveel worden, en kolven en de fles geven. Tygo heeft na die tijd nog wel een maand borstvoeding gehad, zoveel stond er nog in de vriezer. Het is wel een heel fijn gevoel geweest dat ik dit voor hem heb kunnen doen, want het is toch één van de weinige dingen die je in het ziekenhuis voor je kindje kunt doen. 

De thuisperiode is heel goed verlopen en alles loopt nog steeds geweldig. Hij sliep goed thuis en ook het eten ging goed. We hebben geen moeilijkheden ondervonden.  Tygo is een heerlijk vrolijk gezellig mannetje. Hij doet alles op zijn eigen tempo maar hij komt er wel. Hij rent en begint lekker te kletsen.

Nu ik dit allemaal opschrijf, besef je pas hoe zwaar die periode is geweest. Maar als ik zie hoe sterk Tygo was en is, maakt dat een hoop goed. Wij hebben alles opgeschreven in een dagboek, van dag tot dag. Dit kan ik iedereen aanraden. Het geeft veel rust in je hoofd en het is heel fijn om later terug te lezen.

 

Dank je wel Linda voor je ontroerende verhaal over de vroeggeboorte van je zoontje Tygo. Een reactie zal Linda heel erg op prijs stellen.

Meer ontroerende blogs lezen over mama’s van prematuur geboren baby’s?

Dé trends voor de babykamer

Dé trends voor de babykamer

Er is een kleine op komst of je wilt de babykamer opnieuw inrichten. De meeste vrouwen vinden het geweldig om de babykamer in te richten.…

Zo wordt de beste koffie bepaald

Zo wordt de beste koffie bepaald

Hoe wordt nu eigenlijk bepaald wat goede koffie is? Zijn er manieren om dit objectief te meten? Of is het de persoonlijke smaak van degene…

4 praktische tips voor een kindvriendelijke tuin

4 praktische tips voor een kindvriendelijke…

Wanneer je kinderen hebt zul je al snel merken dat de tuin een plek is waar ze graag spelen. Maar tegelijkertijd wil je dat de tuin er mooi…

Reacties 24

  1. Cynthia

    jan 15, 2016 at 10:26

    Redelij gelijkend kwa periode en bevalling. Er was zwangerschapsvergiftiging vastgesteld, opgenomen en 2dagen later een van mijn tweeling verloren. Ik was uitgerekend op 2 februari 2014, bevallen op 24november 2013 met 26 weken 3 dagen. Mijn zoontje heeft 4 maanden ziekenhuis gehad , 28 maart naar huis. Een heel parcours en herken je verhaal, al zijn er wel verschillen natuurlijk.



    1. Linda katuin

      jan 15, 2016 at 10:36

      Jeetje cynthia, wat een heftig verhaal! Indd een heel parcours...



  2. Linda katuin

    jan 15, 2016 at 10:34

    Bedankt voor het plaatsen! Bijzonder om het zelf terug te lezen!



  3. miranda

    jan 15, 2016 at 11:31

    En kijk nu tis een prachtig mannetje. Dikke knuf van de buurtjes van nr 20



  4. Andrea

    jan 15, 2016 at 11:39

    Woaw, inderdaad heel erg bijzonder om het verhaal zo terug te lezen. Toppers zijn jullie!



  5. Kirsten

    jan 15, 2016 at 11:53

    Mooi geschreven Linda!



  6. Mandy

    jan 15, 2016 at 12:09

    Heftige tijd meis! Mooi opgeschreven..
    ???? herkenbaar..




  7. Leonie & Rubin

    jan 15, 2016 at 12:35

    Mooi om terug te lezen Linda! Ook wij hebben veel aan jullie gedacht in die periode. x



  8. Miranda

    jan 15, 2016 at 12:36

    zeer herkenbaar dit verhaal. Mijn tweeling zijn met 29 weken geboren ook als premature. Ook eerst naaar emmen ziekenhuis en daarna met spoed naar het umcg.



  9. Alie

    jan 15, 2016 at 12:57

    Top dat je het zo opschrijft, heb het allemaal via je moeder mee gekregen, maar zo is het nog heftiger. En als je nu zie hun zo n mooie kerel het wordt geweldig, veel geluk verder in jullie gezinnetje.



  10. anneloes

    jan 15, 2016 at 01:55

    Heel herkenbaar! Zelf komen wij uit hellendoorn en ben ook in het umcg bevallen met 26,6 weken mijn dochtertje woog 900gr en was 35cm! Heeft ook een grote hersenbloeding gehad. Aan haar rechterkant! Hele spannende en heftige periode. Maar als je haar nu ziet. Een wolk van een meisje. Ze doet het inderdaad allemaal op haar eigen tempo. Terwijl het van de fysio soms wat sneller moet maak ik mij er niet echt druk om. Ze komt er wel op haar manier! Dus ik herken veel van jou verhaal. Blijft je altijd bij zoiets. Veel geluk met jullie mannetje.



  11. christa

    jan 15, 2016 at 02:03

    Hey Linda. Wat mooi dat je je verhaal hebt geschreven. Fijn dat het zo goed gaat met Tygo. Ik ben de moeder van Tygo 2, dat herinner je vast nog van het ziekenhuis in Emmen. Met onze Tygo gaat het ook prima!
    Groetjes Christa



    1. Linda

      jan 15, 2016 at 06:09

      Ja dat herinner ik me zeker nog wel. Wat leuk om elkaar zo weer tegen te komen!
      Bedankt! Ik heb het nog nooit zo opgeschreven maar was mooi om te doen. En de reacties zijn erg mooi!



  12. Linda

    jan 15, 2016 at 06:11

    Wat een mooie lieve reacties allemaal!! Dankjewel!



  13. reshma

    jan 15, 2016 at 09:29

    mooi geschreven



  14. manon

    jan 15, 2016 at 10:51

    Ik zag je bericht voorbijkomen op fb, ik ken je helemaal niet maar wat heb je je verhaal mooi omschreven. Fijn dat nu alles goed gaat met jullie mannetje!



  15. Berna ( tante van Esmé)

    jan 15, 2016 at 11:15

    Hoi Linda,
    Je verhaal met veel belangstelling gelezen. Ik ben zelf kraamverzorgende en ben eigenlijk wel benieuwd of je nog kraamzorg hebt gekregen toen Tygo thuis kwam. Uit ervaring weet ik dat de eerste dagen thuis voor jonge ouders best spannend is.
    Had je er behoefte aan? Werd het je aangeboden? Wist je het niet?
    Fijn dat het allemaal goed is afgelopen en ik wens jullie ook heel veel geluk samen toe.

    Vr gr. Berna Kager



    1. Miranda

      jan 16, 2016 at 06:59

      Wij hadden bijna zeven jaar geleden toen mijn tweeling geboren werden en 11 weken te vroeg geen kraamzorg.



    2. Linda

      jan 16, 2016 at 01:54

      Hoi berna,
      Ik had geen idee waar ik recht op had. Ik was er ook niet zo mee bezig. Maar gelukkig had ik een geweldige kraamhulp, paulien. Die heeft alles voor mij uitgezocht. Ik had recht op 15 uur couveusenazorg. Wij hadden in het ziekenhuis natuurlijk al veel geleerd, maar het was erg fijn dat zij ons de laatste dingen heeft geleerd. En het was nog fijn om even overleg te kunnen hebben. Ook na die 15 uur kon ik haar nog bellen om dingen te vragen, over bijvoorbeeld borstvoeding. Dus ik heb het als heel fijn ervaren.



  16. Jet

    jan 15, 2016 at 11:51

    Alleen maar lof voor jullie, respect, trots,prachtig en sterk gezin! Heel veel geluk gewenst voor jullie! ????



  17. Jet

    jan 15, 2016 at 11:57

    Alleen maar lof voor jullie, respect, trots,prachtig en sterk gezin! Heel veel geluk gewenst voor jullie!



  18. Rory

    jan 16, 2016 at 08:09

    Poeh, wat ontzettend heftig Linda. Jouw verhaal doet mij beseffen hoe anders het soms kan lopen in het leven. Wat een moeilijke tijd en wat fijn dat het nu zo goed gaat met Tygo.



  19. Linda katuin

    okt 10, 2016 at 05:06

    Mooi om weer te lezen! Ondertussen gaat het nog steeds goed met tygo. Er wordt op het moment wel onderzocht of zijn ontwikkeling te ver achterloopt. Maar hij kletst er flink op los.
    Tygo is 6 juni grote broer geworden van Dex. Ook spontaan te vroeg geboren bij 34 weken. Dit was vergeleken bij tygo een makkie maar ook hij heeft een paar weken in het ziekenhuis gelegen. Nu is hij al weer 4 maand en een flinke vent! Komt boven de groeicurve uit, zelfs ongecorrigeerd????...
    Tygo is erg blij met zijn broertje en het is een lekker stel samen!



  20. Linda katuin

    okt 10, 2016 at 05:06

    Mooi om weer te lezen! Ondertussen gaat het nog steeds goed met tygo. Er wordt op het moment wel onderzocht of zijn ontwikkeling te ver achterloopt. Maar hij kletst er flink op los.
    Tygo is 6 juni grote broer geworden van Dex. Ook spontaan te vroeg geboren bij 34 weken. Dit was vergeleken bij tygo een makkie maar ook hij heeft een paar weken in het ziekenhuis gelegen. Nu is hij al weer 4 maand en een flinke vent! Komt boven de groeicurve uit, zelfs ongecorrigeerd????...
    Tygo is erg blij met zijn broertje en het is een lekker stel samen!



This thread has been closed from taking new comments.