);

Dag hoor!

Dag hoor!

Oh, ik ben zo klaar met de hele Pietendiscussie. Ik heb getwijfeld of ik mij hierover moest uitspreken. Maar het zit me best hoog en waarom heb je anders een blog…toch? Ik voel en zie hoe het ons verder uit elkaar drijft net als de discussie rondom de stroom vluchtelingen. Beide felle discussie zijn koren op de molen van die geblondeerde naarling.

Toen de discussie een paar jaar geleden opkwam, had ik zoiets van “waarom iets veranderen wat gewoon een leuk kinderfeest is?”. In Aruba vieren ze het toch ook en daar schminken de bruine Pieten zichzelf nog zwarter. Ik begreep er niets van. Ook had ik moeite met het feit dat mensen buiten Nederland en België zich ermee bemoeiden. Waarom vinden zij het nodig om ons hierop aan te vallen? Ik ben geen racist omdat ik zwarte Piet graag zwart hou. Ik ben helemaal geen racist. Ik ben opgevoed met respect voor alle religies en kleuren. Dus mijn hakken gingen in het zand, net als bij zoveel mensen.

 

Iets genuanceerder graag

Toch denk ik er nu wat genuanceerder over. Ten eerste omdat het pro-kamp mij meer naar de andere kant schreeuwt. Ik irriteer mij mateloos aan de harde taal en dat de discussie over de hoofden van onze kinderen gevoerd wordt. Niemand vraagt hen wat zij hiervan vinden.

En ten tweede omdat ik me niet realiseerde dat er daadwerkelijk mensen in Nederland zijn die zich gekwetst voelen door dit volksfeest. Call me naïef, maar daar had ik echt geen idee van. Dat een of andere VN muts het niet begrijpt of het afkeurt, interesseert me niet. Maar als mijn mede Nederlander en misschien zelfs mijn buurman of buurvrouw en diens kinderen zich gekwetst voelen door de liedjes die we voor Sinterklaas zingen en wanneer zij zich de laatste 2 maanden van het jaar zich hier ongewenst voelen, dan mag ik mijn ogen hiervoor niet sluiten. Hakken uit het zand dus. Open staan voor verandering.

 

Laat de kinderen spreken

Mijn dochter heeft mij de ogen geopend. Toen de eerste blanke Piet met roetveeg vorig jaar langskwam op het Sinterklaasjournaal lagen daar opeens nieuwe carrièrekansen voor haar. Zij ging later ook (zwarte) Piet worden. Ze moest alleen door de keuring van Opa Piet heen komen. En nu de Pieten met hun hunebedsteen gewoon door de deur naar binnen kunnen, kan het helemaal niet meer stuk. Die krappe schoorsteen was toch wel een ding waar ze tegenop zag. Ook weer opgelost. Toch worden de gele, groene en blauwe “Pieten” absoluut als nep bestempeld. De echte zijn donker gekleurd én die zijn het leukst. Paniek Piet is favoriet, testpiet het leukste meisje en Opa Piet ons aller opa. De rest zijn hulppieten die de rest van het jaar een andere baan hebben en dat wordt prima gevonden. Maar uiteindelijk gaat het om dat cadeautje in die schoen en die zak voor de deur op pakjesavond.

 

Veranderen gaat niet van vandaag op morgen

Kamp tegen moet zich wel realiseren dat veranderingen niet van vandaag op morgen gerealiseerd zijn. Maar ik ben van mening dat je van zwarte Piet gewoon Piet kunt maken en hem of haar ieder jaar geleidelijk minder zwart terug kunt laten komen. Dan hebben we over 6 jaar Pieten die een doorsnede van de bevolking vormen. Blanke, licht getinte, bruine en zwarte Pieten. En dan is het weer een feest voor ons allemaal.

 

Dag hoor!

Mijn wensenlijstje voor een nieuwe badkamer

Mijn wensenlijstje voor een nieuwe…

Weet je wanneer ik extra geniet van een vakantie of een weekendje weg? Als de accommodatie in kwestie een mooiere badkamer heeft dan ik thuis…

De beste vloeren voor een gezin met jonge kinderen

De beste vloeren voor een gezin…

Wanneer je een huishouden hebt met kleine kinderen, dan stel je heel andere eisen aan de vloeren in je woning dan…

Investeren in je ontwikkeling door coaching

Investeren in je ontwikkeling door…

Elke euro die ik tegenwoordig besteed in mijn business aan coaching is direct een investering in mijn eigen ontwikkeling. Maar je hoeft natuurlijk…

Sinds april 2008 ben ik moeder van de meest fantastische dochter die ik me kan wensen. Elke dag weer leer ik veel van haar en groei ik als mens.

De beslissing voor een kind nam ik vrij laat in mijn leven. Op mijn 38e verjaardag werd Marisa 8 weken te vroeg geboren. Zo spannend als het begon, zo fijn is het nu. Ik ben ook nog stief(loeder) van 2 mooie en inmiddels volwassen dochters Charlotte en Marloes. Samen met man, dochter, hond Charlie en Pongo het konijn woon ik in Noord-Brabant.

Ik was in de “gelukkige” omstandigheid dat ik in 2013 werd ontslagen. Dat was best een heftige periode, maar daar is uiteindelijk een heel gelukkig mens uit voort gekomen. Ik werd zelfstandig ondernemer en startte dit blog  Website4Mama en daarna volgde Ongeveertig.nl, een online magazine voor vrouwen van 40-plus. In 2017 richtte ik Blogger by Nature op waarmee ik trainingsevents organiseer voor bloggers en online ondernemers en online producten ontwikkel.

Reacties 2

  1. Vlijtig Liesje

    dec 04, 2015 at 12:03

    Ik heb ook gemengde gevoelens. Enerzijds vind ik het enorm gezeur, en ik vraag me ook echt af hoe groot de groep is die zich 'gekwetst' voelt. Anderzijds zit er misschien toch ook wel iets in over dat slavernij verleden.

    Huisvlijt



  2. Go or No Go

    dec 04, 2015 at 08:55

    Ik heb dat zelf ook, ik maak me er niet zo druk om dat je tussen de zwarte pieten witte pieten ziet of pieten met vegen. Daan en Jesse hebben er niets van gezegd, die vinden het net zo prima. En met de hele uitleg in het Sint journaal is het allemaal logisch en begrijpelijk, dus wat is 't probleem.
    Juist minder gedoe ook als pieten per ongeluk niet perfect gesmincked zijn met de optocht, ik zie kansen ;-)
    Ik zou het wel jammer vinden hoor als ze dadelijk met z'n allen wit zijn, maar zoals het nu is, vind ik het wel prima :)



This thread has been closed from taking new comments.